Thursday , May 19 2022

අයේෂා උත්තමාවියගෙ කුක්කො – Sinhala wala katha

ජනිඳු කියන්නේ මගේ හොඳම යාළුවෙක්. එයාගෙ ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ්ගෙ බර්ත්දේ පාටි එක තියෙනවා කියලා එයා මට කතා කරා එහේ යන්න. මම බෑ කිව්වම එයාගෙ ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් හරින්දිත් මට කෝල් කරා. දෙන්නගෙන් බේරෙන්න බැරි නිසා මම ගියා. නයිට් පාටියක්. තිබුණේ හොටෙල් එකක.

පාටිය ජයට තිබුණා. මම ඩ්‍රින්ක් එකත් දාලා ආතල් එකේ හිටියා. ඒ අතරෙ පාටි එකේ සිංදුවක් කියන්න කවුරු හරි ගර්ල් කෙනෙක් ආවා. ගර්ල් කෙනෙක් කිව්වට අවුරුදු 35ක් 38ක් වගේ පෙනුමක් තමයි තිබුණේ. එයා සුදුයි. ලස්සනයි. තොල් දෙක රතු පාටයි. කොණ්ඩෙ කර්ල් කරලා. කලු පාට ගවුමක් ඇඳන් හිටියේ. ඒකෙ අත් නෑ, හීනි පටි දෙකක් උරහිස්වලින් ගිහින් තියෙන්නේ. පපුව ටිකක් ඕපන්. ගවුම දණහිස ළඟට එනකන් පලලා. අඟල් 5ක විතර හීල්ස් දාලා හිටියේ. එයා සිංදු කියද්දි ඔක්කොම සයිලන්ට් උනා. සිංදුව අහනවට වඩා කට්ටිය එයාගෙ ලස්සන බලන් හිටියේ. සිංදුව ඉවර උනාම මම ජනිඳුගෙන් ඇහුවා ඒ කවුද කියලා. ඒ හරින්දිගෙ නැන්දා. ඒ කියන්නේ තාත්තගෙ නංගි. හරින්දිගෙ නැන්දා මෙච්චර පොඩිද, මෙච්චර ලස්සනද කියලා මම කල්පනා කරා. පස්සේ ජනිඳුගෙන් අහනවා, දැන් ඒකට වෙලාව නෙවෙයි කියලා මට හිතුනා. ඒත් ජනිඳු කිව්වා නැන්දා ඩිවෝස් වෙලා ඉන්නෙ කියලා. මම එයා දිහා ගොඩක් බලන් හිටියා. කීප සැරයක් මගේ ඇස් එයාගෙ ඇස්වලට අහු උනා. මම ඩ්‍රින්ක් එක දාලා ඩාන්ස් කරා. නැන්දත් ඩාන්ස් කරනවා. මම හෙමින් හෙමින් නැන්දට ළං කරා. නැන්දා ළං වෙන ඕන කෙනෙක් එක්ක ඩාන්ස් කරනවා. පුදුම විසයක් තිබුණේ. ඩාන්ස් කරන ගමන් ඩ්‍රින්ක් එකත් දානවා. මගේ කකුල කීප සැරයක් පෑගුවා.
‘Hey son, are you smoking?’ නැන්දා මගේ කනට කරලා ඇහුවා.
‘Yes aunty, me too’ කියලා මම කිව්වා.
‘So come with me’ කියාගෙන නැන්දා ගියා. මමත් නැන්දගෙ පස්සෙන් ගියා. ජනිඳු මේක දැක්කා. ඌ මට ඇහැක් ගැහුවා. මම හිනාවෙලා ෂේප් එකේ ගියා.

නැන්දා ගියා හොටෙල් එකේ අනිත් පැත්තට. නැන්දා සිගරට් එකක් පත්තු කරගෙන මටත් එකක් දුන්නා. මමත් පත්තු කරගෙන උරන ගමන් අපි කතා කරා. එයාගෙ හස්බන්ඩ්ට එයාව සතුටු කරන්න බැරි වෙලා. ඒක නිසා තමයි එයාලා ඩිවෝස් වෙලා තියෙන්නේ. හැබැයි එයාලා ලීගල් පොයින්ට් එක විදියට ඒක කියලා නෑ. හස්බන්ඩ් කියලා ඒක කියන්න එපා, ඉල්ලන ඕන දෙයක් දෙන්නම් කියලා. එයාගෙ හස්බන්ඩ් ටිකක් ලොකු හයිෆයි පවුලක්. දැන් වෙද්දී නැන්දා ඉන්න ගෙදර අරන් දීලා තියෙන්නේ එයා. නැන්දගෙ නමින් ලක්ෂ 90ක් අකවුන්ට් එකකට දාලා තියෙනවා. ගෙදර සර්වියට්ලා තුන් දෙනෙක් ඉන්නවා, එයාලට පඩි ගෙවන්නෙ හස්බන්ඩ්. නැන්දගෙ මාසෙ බිල් ටිකට, වාහනේ තෙල්වලට හස්බන්ඩ් මාසෙට 50000ක් දෙනවා. ඒ ඇරෙන්න නැන්දගෙ අතට මාසෙට තව 80000ක් දෙනවා නැන්දගෙ පෞද්ගලික වැඩ කරගන්න. මේවා කියලා නැන්දා කිව්වා ‘මූ මාත් එක්ක හිටියා නම් මට මෙයින් භාගයක් ලැබෙන්නේ නෑ’ කියලා හිනා උනා.

‘මට සල්ලි ඕන නෑ. මට ඕන මම කියන දේ අහල මගේ ළඟ ඉන්න කෙනෙක්’ කියන ගමන් නැන්දා තව සිගරට් එකක් පත්තු කර ගත්තා.
‘මට හැමදාම හැම වෙලාවෙම නැන්දගෙ ළඟ ඉන්න බෑ. හැබැයි මම පුළුවන් විදියට ඉන්නම්’ කිව්වම නැන්දා කට කොනකින් හිනාවෙලා මට තව සිගරට් එකක් දුන්නා. ඒක දුන්නෙ නැන්දම පැකට් එකෙන් එළියට අරගෙන. ඒක පත්තු කරලා දෙවනි හරි තුන්වෙනි හරි උගුර අදිද්දී මම නිකන් කැරකෙනවා වගේ උනා.

නැන්දා දුන්න දෙවනි සිගරට් එක බොද්දි මට කලන්තයක් ඇවිත් වැටුණා වෙන්න ඕන. සිහිය එද්දි මම හිටියේ වාහනේක. මගේ අත්, කකුල් බැඳලා කටටත් මොනවා හරි ඔබලා ප්ලාස්ටර් ගහලා. ඇස් දෙකත් බැඳලා. මම දැඟලුවා. මම වාහනේක ඩිකියක ඉන්නෙ. වාහනේ යන ගමන්. මම දැඟලුවා කියලා වාහනේ නතර උනේ නෑ. විනාඩි විස්සක් විතර ගිහින් වාහනේ නතර උනේ. ගේට් එකක් අරින සද්දෙ ඇහුනා. ඊටපස්සෙ ආයෙත් වාහනේ ගියා. ගේට් එක ඇරලත් තව මීටර් 200ක් විතර වාහනේ ගියා. කවුරු හරි එක්කෙනෙක් වාහනෙන් බැස්සා. බැහැලා දොර වහලා ඇවිදන් ගියා. අඩි සද්දෙ හැටියට ටිකක් උස හීල්ස් දා ගත්ත කෙනෙක් ඇවිදන් ගියේ. ගිය කෙනා දොරක් ඇරගෙන ඇතුළට ගියා ඇහුනා. මම ආයෙත් දඟලන්න පටන් ගත්තා. ඒත් කවුරුවත් ආවෙ නෑ. මම වාහනේට පයින් ගහන්න ගත්තා. ඒත් කවුරුවත් ආවෙ නෑ. පැය භාගයක් විතර ගියාම කවුරු හරි ඇවිත් ඩිකිය ඇරලා මාව එළියට ඇදල දැම්මා. ඊටපස්සෙ මාව බිම දාලා ඇදගෙන අරන් ගියා. ගෙදර දොර ළඟ පඩිය නගිද්දිවත් හෙමින් ඇද්දෙ නෑ. මගේ ඔලුවත් පඩියෙ වැදුනා.

මාව අරන් ගිය තැනක් කෙනෙක් දන්නෙ නෑ. මම ම්ම්ම් ගානවා විතරයි. ඉන්නෙ ගෑණියෙක්ද පිරිමියෙක්ද කියලවත් මම දන්නෙ නෑ. දොරක් ඇරලා මාව රූම් එකකට දැම්මා. ඒත් මාව ලිහුවෙ නෑ. රූම් එක ලොක් කරා ඇහුනා. ටිකකින් ආයෙත් රූම් එක ඇරුනා. ආව කෙනා මගේ කටේ ප්ලාස්ටර් ගැලෙව්වා. කට ඇතුළෙ තිබුණ රෙදි කෑල්ලත් එළියට ගත්තා. ‘කට අරින්න, බත් කවන්න. රෑට කෑවෙත් නෑනෙ’ කියලා ඒ කෙනා කිව්වා. ගෑණු කෙනෙක්. ඒත් මට පුරුදු වොයිස් එකක් නෙවෙයි.
ඔයා කවුද කියලා මම ඇහුවා.
ඒවා පස්සේ දැනගන්න පුළුවන්. දැන් කන්න කිව්වා.
මට කන්න බය හිතුනා. එයා කවන්න හදද්දී මම කට ඇරියෙ නෑ.
වහ දාලා නෑ. බය නැතුව කන්න. ඔයාව මරන්න ගෙනාවෙ නෑ කියලා එයා කිව්වා.
එහෙනම් ඇයි මාව ගෙනාවෙ කියලා මම ඇහුවා.
ඒවා පස්සේ දැනගන්න පුළුවන්.
මම කන්න ගත්තා. ඒ අතරෙත් මම එක එක දේවල් ඇහුවා. හැම එකටම උත්තරේ උනේ ඒවා පස්සේ දැනගන්න පුළුවන් කියන එක.
ඔක්කොම කෑවට පස්සේ එයා වතුරත් පෙව්වා. මම වතුර පොඩ්ඩක් බිව්වම එයා මට බලෙන් වතුර ගොඩක් පෙව්වා.

මාව ලිහන්න කියලා මම කිව්වා. එයා ඒක ඇහුනෙ නැති ගාණට ගියා. දොර වැහෙන සද්දෙ ඇහුනා. මම කෑගැහුවා.
කවුද යකෝ උඹලා? මාව මොකටද ගෙනාවෙ?බත් කවන්න ඕන නම් මට කියලා අරන් එන්න තිබුණා යකෝ. උඹලට මාව මොකටද මෙහෙම තියලා?

මම දිගටම කෑගැහුවා. එතකොට දොර ආයෙත් ඇරුනා.
ඇවිත් තියෙන්නේ මට කවපු ගෑණි. බොරුවට කෑගහන්න එපා. මේ රූම් එකෙන් එළියට සද්දෙ යන්නේ නෑ. කියලා ඒ ගෑණි කිව්වා.
මගේ අතපය හිරිවැටිලා. මාව ලිහන්න කියලා මම කිව්වා.
එතකොට එයා මගේ කටට ආයෙත් අර රෙදි කෑලි ටික එබුවා. ඒ ටික කටට ඔබද්දි මට දැනුනා මේ ගෑණි ටිකක් මහත ගෑණියෙක් කියලා.
ඊටපස්සෙ එයා මගේ ඇඳුම් ඉරන්න ගත්තා.
ඇඳුම් ගලවන්න නම් ඔයාව ලිහන්න වෙනවා. ඒක නිසා ඉරලා දාමු. කොහොමත් ඔයාට මේ ඇඳුම් ආයෙත් ඕන වෙන්නෙ නෑ කියලා එයා කිව්වා. මගේ ජොකා විතරයි ඉතුරු කරේ. ඉතුරු ඔක්කොම ඉරලා දැම්මා. ටිකකින් ආයෙත් මගේ කටට ප්ලාස්ටර් ගහලා දැන් ටිකක් නිදාගන්න කියලා එයා දොරත් වහගෙන ගියා.

මම මුළු රෑම කල්පනා කරා. මට මෙහෙම කරන්න තරහකාරයො කවුරුවත් ඉන්නවද කියලා. ඒත් නෑ. මම ඊයේ අන්තිමට හිටියේ පාටි එකේ. හරින්දිගෙ නැන්දා එක්ක අන්තිමට සිගරට් බිව්වා. එයා මට මෙහෙම කරන්න හේතුවකුත් නෑ.
මට නින්ද යන්නේ නෑ. ඇග හිරිවැටිලා. හුළං පාරක්වත් වදින්නේ නෑ. මට මරණ බයක් පවා දැනුනා. මට චූ බරයි. ඒත් කොහෙට යන්නද? අත් කකුල් ගැටගහලා තියෙන හැටියට මට තනියම හිටගන්නත් බෑ. හිට ගත්තත් ඇවිදින්න බෑ. පැන පැන තමයි යන්න වෙන්නෙ. කරන්න පුළුවන් එකම දේ පෙරළි පෙරළි යන එක. ඒත් කොයි පැත්තට පෙරළෙන්නද? රූම් එකේ තියෙන මොකුත් දන්නෙ නැතුව මම මොකක් කරන්නද?
මට චූ බර වෙද්දී මට තේරුණා අර ගෑණි මට ගොඩක් වතුර පෙව්වෙ ආදරේට නෙවෙයි කියලා. මට ඉවසගන්න බැරිම තැන එහෙම්ම චූ ගියා. කරන්න දෙයක් නෑ. මම එහෙම්ම හිටියා. මට ටිකකින් චූ ගොඩේම ඉබේම නින්ද ගියා.

උදේ මට ඇහැරුනේ කවුරු හරි මගේ කකුලෙන් ඇදලා. මගේ ඇස් ලිහලා. හැබැයි අතපය ලිහලා නෑ. මුළු ඇගම රිදෙනවා. හිටපු තැන චූ වේලිලා. මම වටපිට බැලුවා. කවුරුවත් නෑ. ටිකකින් මගේ ඉස්සරහට කවුරු හරි ගර්ල් කෙනෙක් ආවා. එයා හුඟක් සයි. මහතයි. මම හිතන්නෙ බර නම් කිලෝ 90ක්වත් වේවි. ෂෝටක් ඇඳලා හිටියෙ. උඩට අත් නැති ටී ෂර්ට් එකක්. සුදුයි. කොණ්ඩෙ ස්ට්‍රේට් කරලා පාට කරලා. මේස් දාලා සපත්තු දෙකක් දාලා හිටියෙ. අත් දෙකේ එක එක හැඩේ බෑන්ඩ් ගොඩක් දාලා.
‘කොහොමද?’ එයා ඇහුවා. කටහඩේ හැටියට එයා තමයි මට ඊයේ කන්න දුන්නෙ.
‘ඇයි මාව අරන් ආවෙ? ඔයා කවුද? ඇයි මට මෙහෙම කරන්නෙ?’ මම ඇහුවා.
එයා හිනා උනා. මගේ ළඟට ඇවිත් මගේ ඔලුවෙන් අල්ල ගත්තා.එතකොටම මට ඇහුනා ටිකක් උස හීල්ස් ජොඩුවක සද්දෙ මගේ පිටිපස්සෙන්. මම ඔලුව හරවලා බලන්න හැදුවා. ඒත් අර කෙල්ලගෙ අත් දෙකට මගේ ඔලුව හිරවෙලා. එයා එහෙම්ම මගේ ඇස් එයාගෙ අත් දෙකෙන් වැහුවා. මට ඇහුනා සෙරෙප්පු දෙක මගේ ඉස්සරහ නවතින සද්දෙ.
ටිකකින් අර කෙල්ල මගේ ඇස් හෙමින් ඇරියා. දැක්ක දෙයින් මම ගැස්සිලා ගියා.
හරින්දිගෙ නැන්දා. මට සිහිය නැති උනේ නැන්දා එක්ක සිගරට් එකක් බොද්දි. මාව අරන් ඇවිත් තියෙන්නේ නැන්දා. ඒත් ඇයි කියලා මම දන්නෙ නෑ. හැබැයි දන්න කෙනෙක් නිසා මගේ හිතට පොඩි සතුටක් ආවා.

නැන්දා අද ඊයෙට වඩා ලස්සනයි. සෙක්සි. දණිස ළඟට කොට සායක් ඇඳලා ඒකත් පලලා. බ්ලවුස් එක අත් නෑ. පපුවෙන් භාගයක් පේන්න පලලා. තොල් දෙක රතු පාටයි. කොණ්ඩෙ වනා දාලා. අගල් 4ක් විතර උසයි නැන්දගෙ හීල්ස් . මගේ එක බලන් ඉද්දි කෙලින් උනා. නැන්දා මාව අරන් ඇවිත් තියෙන්නේ මට කියලා බලෙන් හුකව ගන්නද කියලා මට හිතුනා. බලෙන් හුකව ගන්නෙ මොකටද? මේකට හුකන්න දුන්නොත් කවුද හුකන්නෙ නැත්තෙ කියලා මම කල්පනා කරා.

‘අනේ නැන්දෙ ඇයි මේ…’ කිව්වා විතරයි නැන්දා මට දුන්නා කමුල රත් වෙන්න පාරක්.
‘නැන්දා නෙවෙයි, මැඩම්. මැඩම් කියපන්’ කිව්වා.
මට හිතාගන්න බැරි උනා. කලබලේට ආයෙත් නැන්දා කිව්වා විතරයි තව පාරක් වැදුනා. ඒකට මම විසි වෙලා ගියා.
මම බයටම මැඩම් කිව්වා.
‘හරි. උඹ දැන් තව මොකුත් කියන්න ඕන නෑ. මම කියන ටික අහන් හිටියම ඇති’

‘මම උඹව මෙහෙට ගෙනාවෙ මට සතුටු වෙන්න. මම සතුටු වෙන්නෙ උඹට කියලා හුකවගෙන නෙවෙයි. උඹට හුකවලා උඹට වද දීලා. ඒක නිසා උඹ දැන් මේක ඇතුළෙ ඉන්නෙ මගේ සතුට වෙනුවෙන්. තේරුණාද?’

නැන්දා කියන දෙයක් මට තේරුම් ගන්න බැරි උනා. මම ඔව් කිව්වා. අනිත් පැත්තට ආයෙත් කමුල් පාරක් වැදුනා. අතගාන්නවත් බෑ අත් බැඳලා නිසා.
‘උඹ උඹේ අම්මට ඔහොම උත්තර දියන්. හැබැයි මට ඔහොම තනි වචනෙන් උත්තර දීලා මැරුම් කන්න එපා. මට උඹ කියන හැම වක්‍යකම අන්තිමට මැඩම් කියන්න ඕන. තේරුණාද?’

තේරුණා මැඩම්

‘ගුඩ්. උඹ මේ ඉන්නෙ මට අයිති ගෙදරක. මේ ගෙදර ඉඳන් කවුරු කෑගැහුවත් ඇහෙන මානෙක තව ගෙවල් නෑ. මේ වත්ත එච්චර ලොකුයි. කවුරුවත් මේ වත්තට එන්නෙත් නෑ. වත්ත වටේ කරන්ට් එක දාලා තියෙන්නේ. මම නිතරම ඉන්නෙ මේ ගෙදර තමයි. සමහර වීකෙන්ඩ් විතරක් මම එළියට යනවා. ඒ ගියත් යන්නේ මගේම ගෙදරකට තමයි. තේරුණාද?’

තේරුණා මැඩම්

‘උඹට මෙහේ වැඩ කරන්න තියෙන්නේ. ගෙදර අස් කරන්න. අතුගාන්න. ටොයිලට් සුද්ද කරන්න. රෙදි හෝදන්න වගේ වැඩ. වොෂින් මැෂින් පාවිච්චි කරන්නෙ නෑ. උඹ තමයි වොෂින් මැෂිම. ඊළඟට මගේ සෙරෙප්පු ජෝඩු ක්ලීන් කරන එක උඹේ ලොකුම ඩියුටිය. මම උදේට දාන සෙරෙප්පුවල දූවිලි බිංදුවක් තියෙන්න බෑ. හවස මම ආව ගමන් උඹ මගේ සෙරෙප්පු ඉල්ලන් ක්ලීන් කරන්න ඕන. වතුරෙන් නෙවෙයි, උඹේ දිවෙන්. තේරුණාද?’

තේරුණා මැඩම්

මේ ඉන්නෙ සඳුනි. එයා තමයි මේ ගෙදර මම ඇරුනම ඉන්න අනිත් කෙනා. මම ගෙදර නැති වෙලාවට මෙයා කියන දෙයක් කරන් ඉන්න ඕන. මම හිටියත් උඹ මෙයා කියන දේවල් කරන්න ඕන. මිස් සඳුනි කියලා මෙයාට කතා කරා නම් හරි. තේරුණාද?’

තේරුණා මැඩම්

ඊළඟට උඹට මේ ගෙදර ඇඳුම් අඳින්න තහනම්. එළියට ගියාම උඹට තේරේවි මේ ගෙදර කිසිම පිරිමියෙක් ඇඳුම් ඇඳන් නෑ කියලා.

එතකොට මැඩම් මෙහේ මම වගේ අය තව ඉන්නවද?

මැඩම් හයියෙන් හිනා උනා. ‘ඔව්. උඹ වගේ උන් තව කීප දෙනෙක්ම ඉන්නවා. උන්ටත් උඹට යන කලම තමයි’

ඊළඟට උඹ වරදක් කරොත් උඹට පනිෂ්මන්ට් ලැබෙනවා. උඹ දැන් ඉන්නෙ පනිෂ්මන්ට් රූම් එකේ. සඳුනි, වටේ ලයිට් ටිකත් දාන්න’

සඳුනි මිස් ලයිට් දැම්මා. එතකොටයි මම දැක්කෙ මේක ටිකක් ලොකු රූම් එකක් කියලා. රූම් එක නිකන් වධකාගාරයක් වගේ. වේවැල්, කස, බෙල්ට්, දම්වැල්, මාංචු, මිනිහෙක් හිටවන්න පුළුවන් ලොකු කුරුස, ලණු, කඹ කාමරේ පුරාම. ඊළඟට රබර් පයියවල් ටිකකුත් තිබුණා. වෙස් මූණු තිබුණා. එක තැනක වෙනම වැලි බිමක් තිබුණා. මට ඒවා දැකලා දාඩියත් දැම්මා.

‘උබ වරදක් කරොත් මේකෙදි තමයි පනිෂ්මන්ට් දෙන්නෙ. සමහරවිට වරදක් නොකරත් මට හිතුණොත් මම උඹට පනිෂ්මන්ට් දෙනවා.’ මැඩම් හයියෙන් හිනා උනා.

දැන් මාව දැක්ක ගමන් උඹේ අහවල් එක කෙලින් උනානෙ. ඊයේ රෑ උඹ මාත් එක්ක සිගරට් එකක් බොන්න ආවෙත් ඕකෙ තියෙන අමාරුවටනේ. අදින් පස්සේ උඹේ ඕක උඹට ඕන විදියට කෙලින් වෙන්නෙත් නෑ. ඒකට මම ලොක් එකක් දානවා. එතකොට ඒක වැඩ කරන්නෙ මට ඕන හැටියට. තේරුණාද උඹට?’

මට ඒක අහල දෙලොව රත් උනා. ඒත් මම තේරුණා මැඩම් කිව්වා.

දැනට උඹ ඔය ටික දැනන් හිටියම ඇති. උඹට සයින් කරන්න ඇග්‍රිමන්ට් එකක් තියෙනවා. ඒකට උඹ ඇග්‍රි උනත් නැතත් සයින් කරන්න වෙනවා. සඳුනි මූව ලිහලා දාන්න’ කියලා මැඩම් කිව්වා. එතකොට සඳුනි මිස් මාව ලිහුවා. මට පුදුම නිදහසක් දැනුනෙ. මම අතපය හොඳට දිගෑරියා.

‘උඹට ඔහොම අතපය දිගාරින්න වෙන අන්තිම දවස’ අද කියලා මැඩම් සඳුනි මිස් එක්ක ගියා.

‘අපි ආයෙත් එනකන් මේ රූම් එකේ තියෙන ඒවා අතගාලා බලපන්’ කියලා සඳුනි මිස් කිව්වා.

දෙන්නම දොර ලොක් කරලා යන්න ගියා. කාමරේ තියෙන දේවල් දිහා බල බල මම වෙවුල වෙවුල කල්පනා කරා මට මේ මොකද්ද උනේ කියලා.

ශෙයා කරල සප් එකක් දෙන්න..

Shares
Please wait...

මේවත් කියෙව්වද?

සැමියා සමඟ ඩුබායි ජීවිතය – Wal katha

     

Leave a Reply

Your email address will not be published.

error: Content is protected !!
Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.

Powered By
CHP Adblock Detector Plugin | Codehelppro